twierdzę , wątpię , pytam
piątek, 21 lipca 2017
tak zupełnie poważnie

Jeden z filarów mojej tożsamości to mój język polski. Język, który kocham. Język, który szanuję i szacunku do niego nauczyłam moje dziecko. Mogę wyznawać miłość we wszystkich językach świata, ale tylko "kocham Cię" sprawia, że szybciej bije mi serce. Walka o żeńskie końcówki, to nie tylko walka o język polski w moim życiu, ale też o moje życie w języku. I nie, moje życie to dla mnie nie jest błaha sprawa.

Bardzo bolą mnie żarty z nienawistnych dehumanizujących wypowiedzi polityków. To jest poważna sprawa.  Zaznaczam, że udziału brać nie będę w odbieraniu mi mojego języka i zmiana właściwych znaczeń słów. Słowa mają moc.  

Nie. Nie zgadzam się na ironię i kpinę w politycznej debacie publicznej z podłych oskarżeń, oszczerstw, obelg i poniżania mnie.

Nie. Nie chcę być nazywana mordą (ani nawet mordeczką), szmatą, elementem gorszego sortu, mordercą, kanalią, zgraja i zdrajcą. Ani serio, ani „żartem”.

Dlaczego mam się godzić na najgorsze inwektywy? Nie jestem taka jak raczył wykrzyczeć (bez żadnego trybu) prezes partii rządzącej z mównicy sejmowej. Z mównicy sejmowej! Kaczyński mnie obraził, napluł mi w twarz i nie zamierzam udawać, że to „wybryk”. Pomówienie, zniesławienie, zniewaga, ubliżanie to przestępstwa karalne.

 Nie będę sie z tego śmiać.

Czy nie dość wyraźnie widać jak działa ten mechanizm? Zapewniam, że historia ironii nie zauważy. Chcecie do niej przejść jako ten gorszy sort, chamy, świnie od koryta oderwane? Jako ludzie bez sumienia i przedstawiciele cywilizacji śmierci? Ja nie.

Kaczyński wie, co powiedział i chcę, żeby poniósł odpowiedzialność za swoje haniebne słowa.

 Przypomniała mi się taka historia. Jeden mój znajomy ma znajomego, który po kłótni z żoną został oskarżony o usiłowanie zabójstwa i trafił do aresztu (Polak, ale nie w Polsce, niestety). Bardzo czuł się pokrzywdzony i szukał dobrego adwokata, bo go „suka wrabia”.

 - Jakie „usiłowanie zabójstwa”? Wkurwił się, bo był zazdrosny i trochę go poniosło. Ale żeby zaraz „usiłowanie zabójstwa”? Przecież on ją kochał i nie chciał jej skrzywdzić.

Świadkowie zeznali zgodnie, że ją dusił i krzyczał „Zabiję cie, kurwo”.

Słowa mają znaczenie.



piątek, 16 czerwca 2017
zawód jak każdy inny

Wczoraj siedziałyśmy sobie z Lolką i Meg (przygarnięta do rodziny)   w domu, robiłyśmy dobre rzeczy do jedzenia, oglądałyśmy filmy, gadałyśmy o książkach i o tym, dlaczego Tuwim w lekturze powinien być obowiązkowo a Mickiewicza należy dzieciakom odpuścić. Fucha wieszcza narodowego powinna być  kadencyjna i ograniczona do maksymalnie dwóch kadencji - pokoleń.

(Przy okazji zauważyłam że „Słówka” Boya się zaczytały na śmierć.  Księgarnie internetowe to ZŁO.  Zwłaszcza nie polecam www.aros.pl. Absolutnie ostrzegam, żeby potem na mnie nie było. Wchodzi człowiek konkretnie po „Słówka”, trzy nieostrożne kliknięcia i już ma w koszyku „Mity i zgrzyty”  oraz „Wylęknionego bluźniercę” plus tania dostawa do kiosku blisko domu. A ile wysiłku nadludzkiego mnie kosztowało, żeby nie dorzucić  dwóch  książek Urbanka.  Podstępna księgarnia napadła znienacka, ogłuszyła i zanim człowiek oprzytomniał to zamówienie ziuuuuu pooooszło  jak ogary w las) 

No to sobie spędzałyśmy leniwie dzień (siedzimy… gadamy…) i zupełnie nie pamiętam od czego się zaczęła ta dyskusja o prostytucji. W każdym razie Meg rzuciła nonszalancko:

- Zawód jak każdy inny

No i mnie zagotowało. Minutę później krzyczałyśmy do siebie tak, że Lolka wkroczyła jako arbiter i próbowała jakoś uporządkować szalejące emocje.  Dziś już nie wiem, co wywołało u mnie ten zapłon, ale sobie przynajmniej uporządkowałam pogląd.

Otóż NIE

Absolutnie nie – „zawód jak każdy inny”. Meg stawiała akcent na tym, że żadna praca nie hańbi, że dorosłym osobom wolno robić, co im się podoba i że ona nie ma nic przeciwko. We mnie prostytucja budzi tak głęboki  sprzeciw, że aż nie wiem, od czego zacząć. O ile daleka jestem  od oceniania  osób, które „wybrały” ten rodzaj „kariery”  (w ramach poglądu, że każdy ma niezbywalne prawo do marnowania sobie życia) o tyle ci, którzy kupują czyjeś ciało jak  rzecz  DO UŻYTKU  budzą we mnie odrazę.  Tak, odrazę. 

Oczywiście, że w idealnym świecie, gdzie prostytucja NIE BYŁABY  ściśle związana z półświatkiem przestępczym, handlem żywym towarem, wymuszeniem, uzależnieniem od narkotyków i przemocą (w tym ekonomiczną),  w świecie, gdzie ludzie wybierali by „zawód” wyłącznie dlatego, że chcieli mieć taki oryginalny sposób na życie, byłabym pewnie ostatnia do oceniania cudzych wyborów.

Ale tak nie jest.

I nie zmienimy tego zaklinając rzeczywistość, że „zawód jak każdy inny”.  Jest to zawód związany z  dużym ładunkiem pogardy, dehumanizujący i  uprzedmiotawiający. Gardzą nim wszyscy z prostytutkami i ich klientami włącznie. Dlatego, gdyby to ode mnie zależało, zakazałabym  KUPOWANIA usług seksualnych.  Tak, tak , rozumiem, że prostytucja by nie zniknęła, ale mam nadzieję, że w tym kierunku cywilizacja zmierza.

Niewolnictwo też nie zniknęło mimo zakazu, ale nikt nie mówi,  że niewolnictwo to taka forma zatrudniania JAK KAŻDA INNA.  To jest moja zdanie i ja się z nim zgadzam.

 

Ps. My się z Meg nie kłócimy, tylko energicznie wymieniamy poglądy.

ps2. Dzieła zebrane Tadeusza Żeleńskiego Boya to kilkunastotomowe wydanie z pięćdziesiątego któregoś  - pożądam.



poniedziałek, 10 kwietnia 2017
małe święto dziękczynienia

Widziałam taki mem, żeby się napić za wrogów, bo gdyby nie oni, nie bylibyśmy w tym miejscu, w którym jesteśmy. Może i tak jest,  ale ja wierzę w DOBRĄ energię i wolę podziękować przyjaciołom. Jeśli mam jakiegoś wroga, to niech wie, że nawet o nim nie wiem.

Dziękuję córce za miłość, której mnie nauczyła, za lekcję życia, za nieustanną inspirację

Dziękuję przyjaciołom za wsparcie i za obecność. Tę obecność, którą czuję nawet jeśli jesteś w Londynie, Bartoszycach czy Warszawie.

Dziękuję moim najcudowniejszym dziewczynom z pracy, które codziennie dają mi siłę, energię,   dzięki którym uwielbiam swoją pracę i wierzę w MOC. Bo "jak nie my to kto".

Dziękuję też blogowisku, że skrzyżowało mojej ścieżki z margą, spt, ds i małgośką. Wszystkie was kocham za UBOGACENIE  mnie. Blogowisku zawdzięczam znacznie więcej cudownych znajomości, wzruszeń, emocji, spotkań i "dyskusji po świt".

 

Szczęściara ze mnie, co?

czwartek, 06 kwietnia 2017
w mojej bajce
Przeczytałam, że w powstaje w Polsce sieć aptek katolickich, które nie będą miały w ofercie tabletek antykoncepcyjnych. Wkurwia mnie to, ale rozumiem, że zmusić do sprzedaży antykoncepcji nikogo nie można. Teoretycznie można, ale w praktyce nie chodzi się do apteki na manifest światopoglądowy czy polityczny tylko po lekarstwo.
Wracałam sobie ostatnio do domu spacerem.
apteka pierwsza  (w ruchliwym miejscu, kolejka): 
- Dzień dobry, czy tabletkę "dzień po" dostanę?
- ... yyy  - zrobiło się cicho.
Farmaceutka spojrzała z lekkim popłochem w oczach na mnie, na kolejkę, na mnie.
- Sprawdzę - poszła na zaplecze
- Niestety nie mamy - wróciła po minucie.
- A...ha. Do widzenia
 
apteka druga (akurat pusto): - Dzień dobry, czy tabletkę "dzień po" dostanę? 
- Nie ma
- To do widzenia.
 
apteka trzecia (kilka osób w kolejce):
- Dzień dobry, czy tabletkę "dzień po" dostanę? 
- Tak, mamy dwa rodzaje. Cena 99zł albo 115zł w zależności od firmy. Którą Pani podać?
- A dziękuję bardzo, chrom poproszę. I magnez. I witaminę B - pani nieco zastygła w zdziwieniu.
- Nie potrzebuję na szczęście - pośpieszyłam z wyjaśnieniem - ale postanowiłam byle gdzie zakupów nie robić.
 
Polecam : Apteka Hibiskus, ul. Jagiellońska 33/2, Olsztyn
nie polecam sieci aptek "Dom Zdrowia" ani "Dom Leków"
 
ps

czwartek, 02 marca 2017
jak to działa?

Daltonista nie wie, że nie widzi kolorów, bo w jego świecie ma też ponazywane kolory. Inaczej je widzi, ale widzi. I większość potrafi nazwać. Daltonista nie wie, że jego świat jest w odcieniach szarości póki mu ktoś tego nie powie. Podobnie z rozpoznawaniem twarzy .

Napadła mnie wczoraj u fryzjera jakaś baba i rzuciła się do całowania.  Dłuższą chwilę mi zajęło zanim się zorientowałam, że to moja przyjaciółka. Byłoby szybciej, gdyby się najpierw odezwała. Wrócił temat mojej prozopagnozji i znów usłyszałam pytanie : "To jak ty żyjesz, jak ludzi nie poznajesz?"

Otóż poznaję. Tylko nie po twarzy.

W testach pamięciowych i na spostrzegawczość wypadam całkiem nieźle. Funkcjonuję normalnie i ludzi potrafię opisać nawet z dużą dbałością o szczegóły. 

Tylko inaczej akcenty rozkładam.  Mój mózg przywiązuje do człowieka głos, sposób gestykulacji, sposób chodzenia, ubranie, kontekst i znaki szczególne. A twarzy jakoś nie. I to nie jest tak, że ja tej twarzy nie widzę. Ja ją widzę, ale nie kojarzę. Na szczęście objawia mi się mi to tylko wtedy, kiedy ktoś przełamuje schemat i trwa póki nie zbiorę innych danych. Czyli nie osadzę w kontekście.

Jako dziecko byłam postrzegana jako bardzo grzeczna dziewczynka, co wszystkim mówi "dzień dobry". Mówiłam wszystkim, bo tak było prościej niż się zastanawiać, kogo znam. Jako nastolatka wstydziłam się, że nie pamiętam twarzy, wiec udawałam, że pamiętam. I do dziś odpowiadam na każde "cześć" i "dzień dobry" i uśmiecham się do tych, którzy się do mnie uśmiechają. Łatwo mnie poderwać na: "My się chyba znamy?" :).

Męczy mnie potwornie oglądanie zdjęć ze ślubów, studniówek i wakacji. Nawet zdjęć z własnego ślubu nie oglądałam. Lubię ludzi charakterystycznych, z jakimś "felerem", po którym łatwo mogłabym ich rozpoznać. Działa na mnie głos ale też wyłapuję (i niektóre uwielbiam) wady wymowy. Kocham piegi odstające uszy, rude włosy, okulary, zeza i znaki szczególne. No i kontekst. Kontekst jest najważniejszy. W Paryżu na okładce jakiegoś poważnie wyglądającego pisma spodziewam się raczej Sarkozy'ego niż Blaira.  W pracy poznaję klientów, na uczelni poznaję koleżanki, w urzędach poznaję znajomych urzędników, ale mojego instruktora pływania, który przyszedł do biura w charakterze klienta nie poznałam. Koleżanki z pracy u fryzjera - nie poznałam.

 

Miałam  taki eksperyment badający spostrzegawczość:

pokazywano mi zdjęcia różnych  twarzy w grupach po 9 (trzy na trzy), minuta na przyjrzenie się i potem seria pytań.

Ile osób miało wąsy? Czy ktoś miał nakrycie głowy? Kto był w okularach? itp

Byłam świetna.

Gdybym miała 9 zdjęć tej samej osoby z różnymi rekwizytami, to chybaby mi mózg eksplodował. Z modelek rozpoznaję jedynie Cindy Crawford, bo ma pieprzyk i na zdjęciach, które znam, wskażę Anję.

Kocham film, bo wiem, kto gra i nie pojawi mi się w nim nagle były facet - obrażony, że nie poznałam (jak w ZUSie ostatnio).

Gdyby nie nazwy uczone nawet bym nie wiedziała, że to jakieś zaburzenie jest.

Ot - TAK MAM.

środa, 28 września 2016
futurystycznie

Ograniczeni  jesteśmy wszyscy i głupi i zacofani. Całkowity zakaz aborcji to niezwykła, odważna idea rozwiązanie palących problemów cywilizacyjnych. Mamy poważny kryzys demograficzny. Jest oczywiste, że jest nas na świecie za dużo i wbrew temu, co śpiewał Stachura

Nie dla wszystkich starczy miejsca pod wielkim dachem nieba.

Oczywiste jest także, że Europa się starzeje i system emerytalny wymyślony przez Bismarcka  tego nie udźwignie, nie ma mowy.  Co w takiej sytuacji robi Polska - Prometeusz narodów? Daje ognia.

Podsumujmy:

W wyniku zaostrzenia ustawy:

1. ubędzie  dzieci

Dzieci niechcianych urodzi się pewnie tyle samo co teraz, ale będzie wyraźnie mniej dzieci chcianych w wyniku ograniczenia dostępu do in-vitro a także mniej kobiet zaryzykuje późną ciążę. Więcej dzieci narodzonych umrze w "wypadkach", więcej znajdziemy w beczkach i zamrażalnikach.  Kobiety po aborcji, ich przyjaciółki, siostry i koleżanki, które pomagały przy aborcji w więzieniu w ciążę nie zajdą.

2. ubędzie kobiet

Umrą przy powikłaniach, nieleczonych chorobach nowotworowych, zabiją się w rozpaczy, zostaną usunięte.

 

3. ubędzie mężczyzn

Wszystkie statystyki wskazują, że żonaci mężczyźni żyją dłużej od wdowców i kawalerów.

 

Same plusy. Spadnie bezrobocie, ruszy gospodarka (przedszkola na więzienia trzeba będzie przystosować). Idąc za ciosem, należałoby wprowadzić do kodeksów nową walutę "bógzapłać". W myśl zasady "dał bóg dzieci - da na dzieci" (dlaczego jeszcze nie mamy tego w konstytucji?). W "bógzapłaciach" będziemy wypłacać wynagrodzenia ciężarnym i matkom. Już teraz to świetnie działa w przypadku alimentów. Żeby się pracodawca nie zmęczył ustalmy kurs 1 bógzapłać = 1850 złotych

A teraz najlepsze. Tym, które się oburzą i nie będą chciały ku chwale ojczyzny umierać w ciąży i po niej powiemy:

- Ale w czym problem? Wystarczy nie współżyć*.

 

 * z nieprowokowaniem do gwałtu włącznie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

poniedziałek, 26 września 2016
ściaga

Bierzcie i jedzcie w tego wszyscy. Jeśli potrzebujecie, oczywiście.

 

AKT APOSTAZJI

oświadczenie woli

 

Ja, xxxxxxxxxx,  córka xxxxxxxxxx urodzona xxxxxxxxxxxxx w xxxxxxxxxxxx w pełni świadoma swej decyzji oraz jej konsekwencji, z własnej nieprzymuszonej woli poprzez ten dokument zrzekam się członkostwa w Kościele rzymskokatolickim.

 

Na podstawie prawa zagwarantowanego przez Konstytucję Rzeczpospolitej Polskiej, rezygnuję z wszelkich  powiązań z Kościołem rzymskokatolickim, takich jak przyjęte sakramenty, z których część została przeprowadzona bez mej świadomej woli.

 

Warunkiem niezbędnym przynależności do Kościoła rzymskokatolickiego jest wiara i chrzest. Ochrzczona zostałam nieświadomie a w boga, w rozumieniu katechizmu kościoła katolickiego, nie wierzę. Obcy jest mi zarówno Skład Apostolski jak i credo nicejsko-konstantynopolitańskie. Nie uznaję też sześciu głównych prawd wiary rzymskokatolickiej. Wierzę, że każdy ma swojego boga i nie jest on ani gorszy ani lepszy od pozostałych.  

Przede wszystkim jednak nie chcę mieć nic wspólnego ze wspólnotą, która głosem swoich hierarchów głosi nienawiść, nietolerancję dla inności i odbiera kobietom podstawowe prawa człowieka. Chcę móc z czystym sumieniem przekazywać córce wartości, w które wierzę: miłość i szacunek do bliźniego, dobroć, tolerancję i odwagę. W związku z tym moja przynależność do kościoła rzymskokatolickiego jest sprzeczna zarówno z wyznawanym przeze mnie światopoglądem jak i z jego doktryną. Widzę, jak religia jest wykorzystywana w walce o władzę i nie chcę legitymować tych działań swoją, wyłącznie formalną, przynależnością do kościoła rzymskokatolickiego. Informuję, że od lat nie uczestniczę w życiu kościoła, nie biorę udziału w świętach i praktykach religijnych.

Domagam się dokonania odpowiedniej adnotacji w księgach parafialnych oraz wykreślenia mnie ze wszelkich kościelnych rejestrów i statystyk. Mam szczerą nadzieję, że w związku z podjętą decyzją moje prawa jako obywatela i członka społeczeństwa nie będą ograniczane ani teraz, ani w przyszłości.

 

Dokonuję aktu apostazji i wnoszę o pisemne potwierdzenie dokonania stosownej adnotacji w księdze chrztu.

 ........................

                  Składająca

 

 

                 

 





 
1 , 2 , 3